‘Nederlanders zijn zo gemakkelijk en informeel!’. Dat horen veel buitenlanders als ze naar Nederland vertrekken. Maar... dit blijkt vaak helemaal niet te kloppen. In veel opzichten zijn Nederlanders namelijk verrassend formeel, en daarmee anders dan verwacht. Ook kennen ze nogal wat eigenaardigheden, dat wil zeggen omgangsvormen die anders zijn dan elders.
Deze afwijkende of onbegrijpelijke Dutch manners kunnen buitenlanders en expatriates onzeker maken, omdat ze niet weten hoe ze moeten handelen of reageren. Of ze kunnen zich beledigd voelen, omdat een Nederlander iets doet dat in hun cultuur echt niet kan.
Om misverstanden en aanpassingsproblemen te vermijden en het leven van de buitenlander in Nederland gemakkelijker en succesvoller te maken, zijn in dit boekje DutchDitz - Manners in the Netherlands de belangrijkste typisch Nederlandse omgangsvormen op een rij gezet. In zeven hoofdstukken worden deze behandeld, met vragen, kaders, citaten en (historische) achtergronden.
Om een zo breed en betrouwbaar beeld te krijgen sprak de auteur niet alleen met talloze expatriates in Nederland, maar ook bezocht zij zogenaamde expatcentra van bedrijven en steden, en leden of leiders van expat-verenigingen en internationale clubs. De vele opmerkingen en ervaringen van de expats maakten tegen de verwachting in duidelijk hoe ánders wij Nederlanders eigenlijk zijn. Niet alleen anders dan anderen, maar vooral ook anders dan wij zelf denken. Zo dient dit boek een tweede, onverwacht doel: het houdt ons Nederlanders een spiegel voor en is dus minstens zo nuttig voor onszelf.
| Auteur: | Reinildis van Ditzhuyzen |
| Titel: | Dutch Ditz - Manners in the Netherlands |
| Uitgever: | Becht, Haarlem, 2009 |
| ISBN: | 90-230-1259-3 |
| Formaat: | 12 x 17,5 cm |
| Aantal pagina’s: | 200, met zeer uitgebreid register, gebonden, geïllustreerd |
| Prijs: | € 13,90 |
Etiquette is ín. Steeds meer mensen beseffen hoe belangrijk het is om te weten hoe het hoort. Het helpt je op respectvolle wijze met je medemens om te gaan (normen en waarden!), en het maakt je vrijer en zekerder in de dagelijkse omgang, waar, wanneer en met wie dan ook.
Dit geldt ook voor kinderen. Hoe hoort het eigenlijk op school, aan tafel en in de bus? De spiksplinternieuwe KinderDitz is een praktisch boek vol dagelijks voorkomende etiquettekwesties voor kinderen uit de hoogste groepen van de basisschool. Aan de hand van vragen, voorbeelden, gedichtjes en bijzondere tekeningen legt de auteur uit wat de omgangsvormen zijn en waar goede manieren voor dienen.
| Auteur: | Reinildis van Ditzhuyzen |
| Titel: | Kinderen weten hoe het hoort: de KinderDitz |
| ISBN: | 978-90-230-1242-9 |
| Aantal pagina’s: | 128 met uitgebreid register |
| gebonden, geïllustreerd | |
| Prijs: | € 7,90 |
Het boek Hoe hoort het eigenlijk? geldt in Nederland als hét standaardwerk over etiquette. Amy Groskamp-ten Have was de eerste die de regels voor een groot publiek op schrift stelde. Haar boek verscheen in 1939 en was een denderend succes. Binnen twee maanden werd het boek vier maal gedrukt! En zo werd de titel vrijwel terstond synoniem met goede omgangsvormen. Zestig jaar later, in 1999, herschreef Reinildis van Ditzhuyzen het boek van Amy Groskamp - en ziedaar: ook dit boek werd een bestseller. Het werd eveneens binnen twee maanden vier maal gedrukt, ja het stond zelfs een half jaar lang op de toptien van bestverkochte boeken. Dat komt omdat de auteur op overtuigende wijze weet uit te leggen waarom etiquette voor iedereen belangrijk is. Aan de hand van de geschiedenis van de etiquette (Reinildis van Ditzhuyzen is niet voor niets historica) laat ze zien waar de regels vandaan komen en waarom ze zijn zoals ze zijn.
De nieuwste versie van ‘Hoe hoort het eigenlijk?’, de Dikke Ditz, verschilt behoorlijk van de vorige. Nieuw:
Voorbeelden van vragen zijn:
|
Deze en andere tekeningen, gemaakt door Studio van Wageningen te Amsterdam, zijn opgenomen in de Dikke Ditz en Dunne Ditz. |
Nieuw is de ‘Dunne Ditz’ die naast de ‘Dikke Ditz’ is verschenen. Het is een klein handzaam boekje op paspoortformaat dat in kort bestek de basisregels voor alle levensmomenten behandelt. Etiquette-onzekerheid (‘Hoe kom ik goed over?’, ‘Welke zijn de basisregels van de etiquette?’, ‘Moet ik drie keer zoenen?’) is overbodig geworden. U raadpleegt rap uw ‘Dunne Ditz’, die u altijd in zak of tas bij u kunt dragen.
‘Praat niet met volle oren!’(praat niet met oordopjes of mobieltje in of aan de oren)
‘Etiquette is niet tuttig, maar nuttig!’
‘De gastheer zet de toon’.
‘Snuit boven de trog’ en ‘Niet roeien’ (tafelmanieren)
Over etiquette bestaan zonderlinge ideeën: sommigen vinden het een keurslijf, anderen noemen het ouderwets en uit de tijd, weer anderen vinden het elitair.
Ze hebben ongelijk. Etiquette is niet alleen van alle tijden, maar ook van en voor alle mensen. Etiquette heeft namelijk als doel een aangename samenleving te creëren. Het middel daartoe zijn regels, zoals: Niet voordringen; Geen rommel op straat gooien, Niet schelden, enzomeer. Deze regels zijn praktisch en functioneel. Ze zijn te vergelijken met verkeersregels: deze regelen het verkeer van auto's, fietsers en voetganger om botsingen te voorkomen. Zo ook regelen omgangsvormen de dagelijkse omgang tussen mensen om geestelijke ‘botsingen’(ruzie, rommel, lawaai, onzekerheid, onduidelijkheid) te voorkomen.
Etiquette is er dus niet om het leven ingewikkeld te maken, neen, etiquette heeft tot doel het leven aangenamer, gemakkelijker en overzichtelijker te maken. Met behulp van de etiquetteregels weet iedereen altijd en overal waar hij aan toe is.
Kennis van omgangsregels is dan ook een belangrijke sociale vaardigheid. Bovendien draagt deze bij aan de sociale cohesie. Je zou zelfs kunnen zeggen dat omgangsvormen de boel bij elkaar houden.
Etiquette is gelukkig niet moeilijk, want in beginsel zijn alle regels terug te voeren op deze twee basisregels:
Als je deze kent (en toepast natuurlijk), maak je de samenleving een stuk aangenamer!
Ten slotte
De Dikke Ditz behandelt
niet alleen alle etiquetteregels, geordend naar onderwerp (onder meer:
kleding, gastvrijheid, aan tafel, onderscheidingen, protocol, huwelijk,
enzovoort), maar bevat ook een korte biografie van Amy Groskamp-ten
Have alsmede een algemeen hoofdstuk over de geschiedenis van de etiquette,
etiquette in Nederland, etiquette in andere landen, kinderen en etiquette,
enzomeer.
| Auteur: | Reinildis van Ditzhuyzen |
| Titel: | De Dikke Ditz - Hoe hoort het eigenlijk? |
| Uitgever: | Becht, Haarlem, 2007 (34ste druk) |
| ISBN: | 978-90-230-1219-1 |
| Formaat: | 15 x 22,5 cm |
| Aantal pagina’s: | 384, inclusief zeer uitgebreid register |
| geïllustreerd | |
| Prijs: | € 19,50 |
| Auteur: | Reinildis van Ditzhuyzen |
| Titel: | De Dunne Ditz - Hoe hoort het eigenlijk? |
| Uitgever: | Becht, Haarlem, 2008 (2de druk) |
| ISBN: | 978-90-230-1233-7 |
| Formaat: | 13 x 10,8 cm |
| Aantal pagina’s: | 40 |
| Prijs: | € 5 |
Niet iedereen weet het, maar onze eigen landgenoot Erasmus schreef in 1530 in het Latijn een etiquetteboekje voor kinderen. Dit had zo’n succes, dat het in de 16de eeuw wel tachtig keer herdrukt werd! Ook daarna bleef men het lezen, tot in onze tijd toe. Daarom is Erasmus’ geschrift (het telt maar 20 bladzijden) onlangs weer eens in mooi Nederlands vertaald (door Jeanine de Landtsheer en Toon van Houdt). Reinildis van Ditzhuyzen schreef er een inleiding bij, die onder meer ingaat op de ‘eeuwigheid’ van etiquette en het thema Etiquette en kinderen.
| Auteur: | Desiderius Erasmus, met een inleiding van Reinildis van Ditzhuyzen |
| Titel: | Etiquette. |
| Uitgever: | Athenaeum - Polak & van Gennep, Amsterdam, 2001 |
| ISBN: | 90-253-1131-8 |
| Formaat: | 11,8 x 19 cm |
| Aantal pagina’s: | 63 blz., met een nawoord en verklarende noten |
Zie ook: www.klassieken.nl
